วันศุกร์ที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2010: (นักบุญเทเรซาแห่งลีเซียว)
นักบุญเทเรซาได้กล่าวว่า “โอ้ลูกของฉัน ผู้รัก ท่านมีความสุขที่จะมาประทานพบกันอีกครั้ง และช่วยเหลือในภารกิจของท่าน ฉันทราบว่าท่านมีหน้าที่และความรับผิดชอบหลายอย่างทั้งด้านโลกีย์และทางจิตวิญญาณ แต่พระเจ้าได้เตือนท่านมาก่อนแล้วว่า การทำการสวดมนต์เวลาสั้น ๆ เป็นเรื่องที่ต้องทำเป็นสิ่งแรก ฉันมีความสุขในช่วงเวลาแห่งการสวดมนต์กับเยซูเสมอ และยิ่งกว่าหน้าที่โลกีย์ของฉัน บางครั้งท่านอาจรู้สึกถูกบีบบังคับให้ทำสิ่งนี้สิ่งนั้น แต่ต้องระลึกว่า ตัวเองต้องมีความสงบในจิตใจ และดำเนินงานตามเวลาที่กำหนด ไม่ให้วันของตัวเองเต็มไปด้วยเรื่องราวเกินกว่าที่จะสามารถทำได้ ท่านควรจำกัดเป้าหมายเพียงสิ่งที่เป็นไปได้และไม่ต้องห่วงใยกับสิ่งที่ไม่มีเวลาทำ ให้ท่านขอพระเจ้าเยซูช่วยตัดสินใจว่าสิ่งไหนจะทำแรก ถ้ายามคนอื่นพยายามเปลี่ยนการตัดสินใจของท่าน ก็เพียงบอกว่าเป็นรายการงานที่ต้องทำ การรู้สึกผิดหวังกับสิ่งที่ควรทำก่อนหรือวิธีในการจัดเวลาให้ได้ ทำให้น้ำหนักไม่ให้เสียความสงบไป ใช้ประมาณการตัดสินใจอย่างดี และดำเนินงานตามต้องการ มันเป็นเรื่องแน่นอนว่าท่านจะไม่สามารถทำสิ่งทั้งหมดได้ จึงอย่าประหลาดใจเมื่อศัตรูพยายามเร่งรัดและสับสนท่าน ฉันขอให้พระเจ้าเยซูช่วยเหลือในภารกิจของท่าน ด้วยการเรียกร้องด้วยความเชื่อ
พระเจ้ากล่าวว่า “โอ้ประชาชาติของฉัน ประชาชนที่มาประกอบพิธีมหาสังฆ์และผู้สักการะในเวลาแห่งการสวดมนต์เป็นศูนย์กลางของทหารสงครามด้วยความเชื่อ ที่ฉันพึ่งพาได้อย่างสุดซึ้งเพราะคำอวยพระเจ้า และงานเผยแพร่ ความเชื่อเหล่านี้จะมีสมบัติใหญ่ในสวรรค์จากชั่วโมงทั้งหมดที่ใช้ไปกับพิธีมหาสังฆ์ รวมถึงการสวดมนต์และเวลาแห่งการสวดมนต์ ใจของคนเหล่านั้นมีความรักใกล้ชิดกับฉันทุกวัน เมื่อคุณทำหน้าที่ในวันที่อาทิตย์แล้ว คุณจึงถูกเรียกให้แบ่งปันชีวิตทั้งหมดกับฉันทั้งในเรื่องที่ยากและการกระทำต่าง ๆ ของคุณ ฉันอยากให้นักบุญของฉันรักษาความสนใจอยู่กับฉันด้วยความรัก และช่วยเหลือเพื่อนนั้นจากความรักต่อฉัน เมื่อท่านมอบตัวเองให้แก่ฉันทั้งสิ่งที่ทำ ทำให้ฉันสามารถใช้งานนั้นในการปลดประกันวิญญาณได้มากขึ้น ให้คุณสรรเสริญและยกย่องพระเจ้าแต่ละวัน เช่นเดียวกับทูตเทวนิรนามและนักบุญของฉันที่ทำเช่นนี้ในสวรรค์ทุกวัน ความใกล้ชิดที่มีต่อฉันจะเตรียมตัวให้คุณอยู่ด้วยฉันในสวรรค์